Αιγαιοπελαγίτικο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2015

Αφίσα Αιγαιοπελαγίτικων Σκακιστικών Αγώνων 2015Οι Αιγαιοπελαγίτικοι Σκακιστικοί Αγώνες ( Ομαδικό Πρωτάθλημα Αιγαίου, Ομαδικό  Κύπελλο Αιγαίου,  Ομαδικό Πρωτάθλημα Παίδων – Κορασίδων), θα διεξαχθούν φέτος στη Χίο, από 15 έως 18 Απριλίου 2015, στο Ξενοδοχείο  «Χανδρής».

Τους αγώνες συνδιοργανώνουν η Τοπική Επιτροπή Σκακιστικών Σωματείων Αιγαίου   και ο Μορφωτικός Σύνδεσμος Βαρβασίου Χίου – Βιβλιοθήκη ο «Φάρος», υπό την αιγίδα της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας. Η διοργάνωση έχει τη στήριξη της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και της Hellenic Seaways.

Οι ομάδες που θα πάρουν μέρος στους σκακιστικούς αγώνες είναι:

  • ο Σκακιστικός Όμιλος Μυτιλήνης,
  • ο Σκακιστικός Όμιλος Ικαρίας «Ιωάννης Τσελέπης »,
  • ο Σκακιστικός Όμιλος Σάμου «Μέλισσος»,
  • ο Σύλλογος Σκακιστών Σύρου,
  • ο Σκακιστικός Όμιλος  Παναγίας Καλλιμασιάς Χίου,
  • και ο Μορφωτικός Σύνδεσμος Βαρβασίου Χίου – Βιβλιοθήκη ο «Φάρος».

Ακολουθεί πολυσέλιδη, αναλυτική προκήρυξη, με διευκρινήσεις για το χώρο, το πρόγραμμα, τους κανόνες κλήρωσης, τα κριτήρια άρσης ισοβαθμίας και κάθε άλλη λεπτομέρεια σχετικά με τη διεξαγωγή των αγώνων.

Παραβάσεις, Παρατυπίες και “Ευ αγωνίζεσθαι”

Με αφορμή την συμμετοχή του Συλλόγου μας στο Αιγαιοπελαγίτικο Πρωτάθλημα που θα διοργανωθεί 15-18 Απριλίου στη Χίο θα θέλαμε να θυμηθούμε μερικούς βασικούς κανόνες που εφαρμόζονται στο αγωνιστικό σκάκι.

Εκτός από την τήρηση των καθαρά αθλητικών κανονισμών (παρ. 1) θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή, ιδιαίτερα των νεαρών αθλητών μας, στην τήρηση του “ευ αγωνίζεσθαι”

Η σύγχρονη άποψη για το ρόλο του αθλητισμού, δυστυχώς,περικλείεται στην φράση «νικητής είναι ο πρώτος». Ο αθλητισμός στις μέρες μας φέρεται να προτάσσει τη σημασία της νίκης αδιαφορώντας για τη συμμετοχή, το σεβασμό των αντιπάλων, το σεβασμό των θεατών,την καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος, και την ηθική ανάπτυξη των παιδιών. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης κατάστασης στον αθλητισμό περικλείονται σε εικόνες βίας και επιθετικότητας, εξαπάτησης των αρχών, των θεατών και των αντιπάλων, τη χρήση αναβολικών και την καταπάτηση των ανθρώπινων αξιών.

Στόχος των μαθημάτων μας εκτός από την εκμάθηση του παιχνιδιού, αποτελεί η καλλιέργεια ηθικού – αθλητικού πνεύματος στο πλαίσιο του αθλητισμού και η ανάπτυξη συμπεριφορών που αναδεικνύουν την πολιτιστική διάσταση του αθλήματος και τη συνεισφορά του στη διαμόρφωση έντιμου και ηθικού χαρακτήρα. Η επικέντρωση σε            4 βασικούς κανόνες:

 

  • Σεβασμός στους κανονισμούς του αθλήματος
  • Σεβασμός στις αποφάσεις των αρχών
  • Σεβασμός στον αντίπαλο
  • Καλλιέργεια και διευκόλυνση του αυτοελέγχου

 

Θα βοηθήσει να αναπτύξουμε τον υγιή -επί ίσοις όροις- ανταγωνισμό, την ευγενή άμιλλα και το ευ αγωνίζεσθε. Πάνω από όλα το σκάκι διδάσκει την ταπεινότητα. Αντί να καυχιέται για τη νίκη του, ο σκακιστής ενθαρρύνεται να μάθει από τον αντίπαλό του και να του φέρεται με σεβασμό.

Όλα τα παρακάτω περιγράφονται στο βιβλίο Οργάνωση Σκακιού του Διεθνή Διαιτητη Τάκη Δρεπανιώτη.

1. Παραβάσεις των διεθνών κανονισμών

Οι πιο συνηθισμένες τέτοιες παραβάσεις, που απαιτούν τιμωρία είναι οι εξής:

α) Αποχώρηση από τους αγώνες – η αποχώρηση από τους αγώνες, εκτός κι αν συντρέχει κάποιος ιδιαίτερα σημαντικός λόγος, είναι βαριά παράβαση και πρέπει να επισύρει αντίστοιχα βαριά ποινή, μια κι η αποχώρηση ενός παίκτη από τους αγώνες, αδικεί όλους τους υπόλοιπους συμμετέχοντες.

β) Μη προσέλευση στους αγώνες – όπως κι η προσέλευση με καθυστέρηση πάνω από μια ώρα, τιμωρείται με μηδενισμό του παίκτη στην παρτίδα που δεν προσήλθε. Τόσο η αποχώρηση, όσο κι η μη προσέλευση σε αγώνες, δείχνουν ολοκληρωτική έλλειψη φίλαθλου πνεύματος. Συνηθίζεται (με σχετική πρόβλεψη στην προκήρυξη αγώνων) να μην επιτρέπεται η απώλεια πάνω από δύο παρτίδες χωρίς λόγο, και παίκτης που μηδενίζεται για τρίτη φορά λόγω μη προσέλευσης να θεωρείται ότι αποχώρησε (με τις σχετικές συνέπειες). Σε τουρνουά με ελβετικό σύστημα μάλιστα θεωρείται ότι αποχώρησε ο παίκτης που δεν προσέρχεται μία φορά.

γ) Ανάλυση της παρτίδας στην αίθουσα των αγώνων – κάτι που ισχύει τόσο για τους παίκτες, όσο και για θεατές, όταν αυτοί έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τους παίκτες και να τους κοινοποιήσουν τα αποτελέσματα της ανάλυσης της παρτίδας που παίζεται την ίδια στιγμή.

δ) Απομάκρυνση από τον αγωνιστικό χώρο – μια τέτοια πράξη επίσης θα έπρεπε να επισύρει ποινές μέχρι και το μηδενισμό του υπαίτιου, που, φεύγοντας από την αίθουσα των αγώνων κι όντας μακριά από κάθε έλεγχο του διαιτητή, μπορεί να συμβουλευτεί σημειώσεις, βιβλία ή με άλλο τρόπο να βοηθηθεί παράνομα.

ε) Απομάκρυνση από τη σκακιέρα – ο διαιτητής πρέπει να μην επιτρέπει την απομάκρυνση παίκτη που έχει την κίνηση από τη σκακιέρα του. Κάτι τέτοιο δημιουργεί υποψίες ότι ο παίκτης αυτός δέχεται παράνομα συμβουλές, κι ακόμα κι αν αποδειχτεί μια τέτοια υποψία αβάσιμη, ο αντίπαλός του δέχεται μια ψυχολογική πίεση.

στ) Συνομιλία με άλλους παίκτες, θεατές κλπ. – είναι φανερό ότι, ακόμα κι αν ένας παίκτης συζητάει με έναν άλλο παίκτη ή έναν θεατή για κάποιο άσχετο θέμα, στον αντίπαλό του που βρίσκεται καθισμένος πάνω στη σκακιέρα, δημιουργείται η εντύπωση ότι σχολιάζει την παρτίδα του. Ο διαιτητής πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και αυστηρός στην απαγόρευση των συνομιλιών ανάμεσα στα μέλη μιας ομάδας.

ζ) Κάθε ενόχληση του αντίπαλου – όπου, μπορεί να ενταχθούν σειρά από «τρόπους ενόχλησης», από διαρκείς προτάσεις ισοπαλίας και «φιλική κουβεντούλα» πάνω στη σκακιέρα μέχρι τους πολύ εκλεπτυσμένους τρόπους, π.χ. κάπνισμα πούρου που είναι γνωστό ότι ενοχλεί τον αντίπαλο. Βέβαια η FIDE προωθεί, ειδικά για το κάπνισμα, την ολοκληρωτική του απαγόρευση.

η) Προκαθορισμένα αποτελέσματα – το «φτιάξιμο» του αποτελέσματος μιας παρτίδας είναι βέβαια από τις μεγαλύτερες παραβάσεις των κανονισμών, αλλά και κάθε αθλητικής έννοιας. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί τρόποι να χάσει κάποιος ανέντιμος παίκτης μια παρτίδα: Παίζοντας μια «πατάτα», μια πολύ κακή, δηλαδή, κίνηση, ξεπερνώντας το όριο χρόνου σκέψης, γράφοντας μια ακατανόητη κρυφή κίνηση κλπ. Ένας έμπειρος διαιτητής θα είναι συχνά σε θέση να εκτιμήσει αν μια παρτίδα είναι «φτιαχτή» ή όχι – δεν θα μπορεί όμως να κάνει τίποτα χωρίς χειροπιαστές αποδείξεις.

Μια «φιλική» ισοπαλία από την άλλη μεριά, είναι πολύ πιο ήπια παράβαση κι οι αντιδράσεις του διαιτητή είναι πιο περιορισμένες. Μια ισοπαλία «σαλονιού» είναι συχνά μέρος της αγωνιστικής τακτικής, χρησιμεύοντας σαν ανάσα ξεκούρασης ή περισυλλογής για ένα παίκτη.

2.   Πράξεις έξω από το «καλώς αγωνίζεσθαι»

Εδώ συναντάμε πράξεις έξω από τη σκακιστική ηθική, αν και όχι απαγορευμένες από τον τους Κανόνες της FIDE. Μολονότι έξω από το ποινολόγιο, πράξεις όπως οι παρακάτω πρέπει τουλάχιστον να καταδικαστούν ηθικά:

α) Άρνηση της καθιερωμένης χειραψίας πριν και μετά την παρτίδα

β) Συστηματική καθυστερημένη προσέλευση για την έναρξη της παρτίδας

γ) Περιφρονητική συμπεριφορά προς τον αντίπαλο που κέρδισε την παρτίδα

δ) «Στήσιμο» μιας παγίδας και … ρεσιτάλ ηθοποιίας – μετάνοιας για το «μεγάλο σφάλμα»

ε) Εντατική προσήλωση – μελέτη μιας κίνησης στη μία πτέρυγα της σκακιέρα και, ξαφνικά, παίξιμο μιας κίνησης στην άλλη πλευρά

στ) Γράψιμο μιας κίνησης στο παρτιδόφυλλο κι εκτέλεση άλλης

ζ) Συνέχιση της παρτίδας ή γράψιμο κρυφής κίνησης σε απελπιστικές – ή σε φανερά ισόπαλες θέσεις

η) Μη προσέλευση για τη συνέχιση μιας παρτίδας που διακόπηκε

θ) Αφαίρεση ή πρόσθεση κινήσεων στο παρτιδόφυλλο για να εξαπατηθεί ο αντίπαλος στον αριθμό κινήσεων που έχουν παιχτεί

ι) Πρόταση ισοπαλίας από κάποιο που έχει χαμένη θέση

ια) Συμφωνία ισοπαλιών «σαλονιού» και αδιάφορο παιχνίδι, όταν χαθούν οι ελπίδες διάκρισης

ιβ) Γράψιμο αντί για κρυφή κίνηση μιας εγκατάλειψης. Πολλά ψυχολογικά τρυκ παίζονται εις βάρος ενός αντίπαλου, που κάτω από εξαιρετική πίεση χρόνου δεν συμπληρώνει τις κινήσεις του – παράλειψη κινήσεων ώστε ο αντίπαλος να παίζει βιαστικά περισσότερες κινήσεις απ’ όσες χρειάζεται, γράψιμο περισσότερων κινήσεων απ’ όσες έχουν παιχτεί για ν’ «αποκοιμηθεί» ο αντίπαλος, θεατρινίστικος τρόπος παιξίματος των κινήσεων κ.ά. Ψυχολογική πίεση ασκείται και με την άρνηση χειραψίας, την καθυστερημένη άφιξη, το περιφρονητικό κοίταγμα του αντίπαλου στη διάρκεια της παρτίδας. Αλλά κι η επιμονή να συνεχίζει κανένας μια φανερά χαμένη ή μια φανερά ισόπαλη θέση δε μπορεί να τιμωρηθεί από διαιτητή που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τονίσει στο «δράστη» ότι η πράξη του είναι άδικη για τον αντίπαλό του, τον οργανωτή και το σκακιστικό κοινό.