Μέλισσος ο Σάμιος

200px-Melissus_Nuremberg_Chronicle

O Μέλισσος ο Σάμιος, γιος του Ιθαγένη ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος εκ των Προσωκρατικών, καταγόμενος από τη Σάμο, που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής και ομόδοξος του Παρμενίδη και εκπρόσωπος (μάλλον ο τελευταίος) της ελεατικής σχολής.

Το 440 π.Χ., όταν ο Περικλής έπλευσε με 44 τριήρεις εναντίον της Σάμου, που είχε αποσκιρτήσει από την Αθηναϊκή Συμμαχία, ο Μέλισσος ανέλαβε την αρχιστρατηγία του στρατού των Σαμίων. Αρχικά είχε επιτυχίες, αλλά τελικώς οι Αθηναίοι, μετά από πολιορκία εννέα μηνών, ανάγκασαν τους αποστάτες να παραδοθούν.

Στο σύγραμμά του «Περί φύσεως ή περί όντος» ο Μέλισσος αναπτύσσει τη θεωρία του Ξενοφάνη, την οποία τελειοποίησε και ο Παρμενίδης. Η βασική αρχή της είναι ότι μόνο το «ον» υπάρχει, δηλαδή το Σύμπαν, και αυτό αναγκαστικά ταυτίζεται με τον Θεό.

Ειδικότερα, ο Μέλισσος δεχόταν ως αρχή του κόσμου το «εν» (ένα), το οποίο χαρακτήριζε αιώνιο, άπειρο, ενιαίο, ακίνητο, απόλυτα όμοιο μόνο με τον εαυτό του και αμετάβλητο: «Μέλισσος και Ζήνων το εν και το παν, και μόνον αΐδιον και άπειρον είναι το εν» , ενώ το γίγνεσθαι το θεωρούσε δημιούργημα των αισθήσεων, και γι’ αυτό απατηλό: «Μέλισσον εν το παν λέγοντας είναι και δια το τας αισθήσεις ψευδείς είναι».

Δίδασκε ότι το «όντως ον» «ουκ έχει αρχήν, ουδέ τελευτήν» και συνεπώς δεν μπορεί να γεννηθεί αφ’ εαυτού. Διότι αν γεννιόταν, τότε μοιραία θα έπρεπε και να πεθάνει, ενώ το όντως ον είναι αιώνιο και άφθαρτο.

Ο Μέλισσος απέρριπτε τόσο την εμπεδόκλειο διδασκαλία για την ανάμιξη των 4 βασικών στοιχείων, όσο και την υπόθεση της ατομικής θεωρίας για την ύπαρξη κενού χώρου. Πίστευε και δίδασκε ότι στη Φύση δεν υπάρχει τίποτα το βέβαιο και ότι όλα τα επίγεια είναι φθαρτά.

Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, ο Μέλισσος θεωρούσε ότι το Σύμπαν είναι ένα, άπειρο, πλήρες, αναλλοίωτο, ακίνητο και ομοιογενές: «εδόκει δε αυτώ το παν άπειρον είναι και αναλλοίωτον και ακίνητον και εν και όμοιον εαυτώ και πλήρες». Ήταν αντίθετος στις θεωρίες της κίνησης και της μεταβολής.

Σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το έργο του Γοργία «Περί φύσεως ή περί του όντος» αντέγραψε το ομώνυμο έργο του Μελίσσου, πράγμα που ανακαλύφθηκε με αντιπαραβολή προς τα σωζόμενα, από τον Σιμπλίκιο, αποσπάσματα του έργου του Μελίσσου.

Λορέντζος Μαβίλης – ο Σκακιστής

Lorentzos_MavilisΟ “παιχνιδιάρης όσο και βαθύς στην πέννα Μαβίλης” (όπως τον «πειράζει»  σε σχόλιό της στο περιοδικό «Νουμάς» η Κερκυραία Ειρήνη Ζαβιτζιάνου -Δενδρινού) γεννήθηκε το 1860 στην Ιθάκη, όπου υπηρετούσε  τότε ο δικαστικός πατέρας του. Φοίτησε στο γυμνάσιο της Κέρκυρας. Ο φιλόλογος του γυμνασίου τον ξεχώρισε και τον έφερε δεκαπεντάχρονο στη λέσχη της «Αναγνωστικής Εταιρείας Κέρκυρας». Στις αίθουσες  του παλιότερου αυτού από τα ελληνικά  πνευματικά ιδρύματα γνώρισε τον Ιάκωβο Πολυλά, το Γεράσιμο Μαρκορά και άλλους παλιούς φίλους του Σολωμού.  Γύμνασε το πνεύμα του μαζί τους : στα διαβάσματα,  στις συγγραφές και στο σκακι! Ένα παιχνίδι  που μόλις είχε ξεκινήσει να παίζεται στη νέα Ελλάδα.

Μετά το γυμνάσιο, έφυγε στην Αθήνα για σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πα- νεπιστημίου, αλλά δεν παρέμεινε πάνω από ένα έτος (1877-78) γιατί θέλησε να συ- νεχίσει στα γερμανικά πανεπιστήμια, όπου τον τραβούσε η αγάπη  του προς τους Γερμανούς ιδεαλιστές φιλοσόφους και η ελεύθερη φοιτητική ζωή.

Στο πανεπιστήμιο του Μονάχου γράφτηκε το 1878. Δεν υπήρχε ακόμα σκακιστικός σύλλογος  για να μπορούν να παίζουν οι φοιτητές  σκάκι, στο οποίο ο Μαβί- λης ήταν ήδη ισχυρός παίκτης. Έτσι είχε πολύ χρόνο να διαβάσει την ξένη κλασσική λογοτεχνία και να μάθει σε καλό επίπεδο τρεις ακόμη ξένες γλώσσες (Γερμανικά, Αγγλικά και Γαλλικά), αφού Ιταλικά και Ισπανικά ήδη γνώριζε.  Έζησε έντονη φοιτητική ζωή, γράφτηκε μέλος σε φοιτητικά σωματεία, που σκοπός τους ήταν η μόρφωση ιπποτικού χαρακτήρα, με πειθαρχία και σωματικές σκληραγωγίες. Απόκτησε και μια χαρακιά στο μάγουλο από φοιτητική  μονομαχία, από τις πολλές που πήρε μέρος και συνηθίζονταν τότε. Στην Ελλάδα, άφηνε πάντα γένια για να κρύβει  αυτή τη χαρακιά.   Οι δικοί του τον κάλεσαν πίσω στην Κέρκυρα  το 1884.

Το έτος εκείνο ασχολήθηκε περισσότερο με τη λογοτεχνία, κοντά στους φίλους του της «Αναγνωστικής Εταιρείας», αλλά αναπολούσε την έντονη ζωή στη Γερμανία και το επόμενο έτος ξαναγύρισε  στο Μόναχο. Υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει διδάκτορας.

Νεανικοί έρωτες και η ενασχόλησή του με το σκάκι (υπήρξε ιδρυτής του Σκακιστικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου του Μονάχου το 1886), τον έφεραν  σε απόγνωση γιατί τα χρόνια περνούσαν και δεν κατάφερνε να αποφοιτήσει. Τότε βρέθηκε θέμα σχετικό με τη σύγκριση βυζαντινών κειμένων και ένας Γερμανός φίλος του από τη σκακιστική  ομάδα, που είχε τελειώσει διδακτορικό στη Βυζαντινολογία, τον βοήθησε. Ένα χρόνο έμεινε στο Μπρεσλάου, όπου ζούσε ο φίλος του Ζέγκερ και μελέτησαν τα βυζαντινά κείμενα. Ταυτόχρονα έπαιξε σε δυό πρωταθλήματα σκάκι. Την ίδια χρονιά, που πήρε τον τίτλο του διδάκτορα (1890), κέρδισε και τον τίτλο του πρωταθλητή Βαυαρίας στο σκάκι.

Το 1890 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα. Την περίοδο, που ακολούθησε, οι Γερμανοί φίλοι του δεν τον ξέχασαν. Μεταφράζουμε  από το φυλλάδιο για τα δεκάχρονα του Σκακιστικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου του Μονάχου, κείμενο σχετικό με το Μαβίλη, όπου γίνεται και  παράπλευρη σύγκριση ανάμεσα στις φυσικές ελληνικές και γερμανικές αρετές :

« …  Το γεμάτο λεπτότητα παιχνίδι του δόκτορα Μαβίλη ήταν, από τις πρώτες μέρες του Πανεπιστημιακού Σκακιστικού Συλλόγου, το απαραίτητο συμπλήρωμα στον πιο σταθερό  τρόπο παιξίματος του δόκτορα Ζέγκερ, ο οποίος έδινε περισσότερη βαρύτητα στην ορθότητα του τέλους μιας παρτίδας  παρά στην ορμητικότητα της αρχής και τη μαχητική διεξαγωγή  επιθέσεων.   Οι κύριοι Μαβίλης και Ζέγκερ  δεν είναι μόνο από σκακιστική  άποψη, αλλά και γενικότερα από ανθρώπινη και σπουδαστική, το «ζευγάρι των Διόσκουρων», που φρουρούν τις ιστορικές πύλες του Πανεπιστημιακού Σκακιστικού Συλλόγου του Μονάχου».

Mikelis_Avlihos

Το 1896, έφυγε για την Κρήτη, μαζί με τον ανηψιό του Πολυλά Κωνσταντίνο Θεοτόκη, τον παλιό του συμφοιτητή Σωτηριάδη και πολλούς στρατιωτικούς, για να ενισχύσουν το εκεί επαναστατικό κίνημα.

Το  1897,  επικεφαλής σώματος εβδομήντα ανταρτών, που ο ίδιος στρατολόγησε,  πολέμησε για την απελευθέρωση της Ηπείρου σε έναν πόλεμο – παρωδία, στον οποίο είχαν παρασύρει την κρατική ιεραρχία οι φλογερές Ιδέες της «Εθνικής Εταιρείας».

Η αποτυχία του πολέμου του 1897 του έκοψε τα φτερά, όπως σε όλους τους Έλληνες. Για πολλά χρόνια είχε γίνει σκιά του εαυτού του, είχε απομακρυνθεί  από τα κοινά, πλην μιας πρωτοβουλίας  το 1902 να μην εγκατασταθεί καζίνο για τυχερά παιχνίδια στο νησί της Κέρκυρας. Ήταν τότε που  έγραψε τα περισσότερα  ποιήματά του, αλλά  δεν τα δημοσίευσε.

Μετά την ανάμιξη του στρατού για επανακαθορισμό του Ελληνικού Κράτους το 1908, γεγονός που κατέλυε  προσωρινά τη δημοκρατία, αλλά έφερνε νέες προοπτικές, πείσθηκε να συστρατευθεί με τις ιδέες του Ελευθέριου Βενιζέλου και απέκτησε ξανά αισιοδοξία και ελπίδα. Στις εκλογές του 1910 για αναθεώρηση του Συντάγματος, οι  φίλοι του τον πίεσαν  να θέσει  υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο λόγος του στη Βουλή, στις26/2/1911, για την υποστήριξη της δημοτικής γλώσσας, δημοσιεύεται στα «Άπαντά» του και έχει μείνει ιστορικός. Εκεί, απαντώντας στην κατηγορία των υποστηρικτών της καθαρεύουσας ότι η δημοτική είναι χυδαία γλώσσα, είπε το γνωστό: «χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει,  υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι…».

Σε ηλικία πενήντα τριών χρόνων πήρε μέρος στην εκστρατεία απελευθέρωσης  της Ηπείρου, ως λοχαγός σώματος Ελλήνων και Ιταλών εθελοντών υπό τον Επτανήσιο Αλέξανδρο Ρώμα. Σκοτώθηκε  στο ύψωμα του Δρίσκου στις 28 Νοεμβρίου  του 1912. Τα Γιάννενα έγιναν ελληνικά στις αρχές του 1913.

Πολλά έχουν γραφτεί για τη θυσία του Λορέντζου Μαβίλη,  μετά την οποία όλοι τον παραδέχτηκαν ότι ήταν άνθρωπος των έργων και όχι άνθρωπος  των λόγων, όπως συνήθιζαν να πιστεύουν για τους διανοουμένους. Ο Μαβίλης ήθελε να λέγεται «σκακιστής»  γιατί ήταν από  τους πρωτοπόρους στο παιχνίδι  αυτό.  Αφιέρωσε πολλά για το χόμπι του, σε μια εποχή που και στην Ευρώπη δεν υπήρχαν πολλοί οργανωμένοι  σκακιστικοί σύλλογοι και Ομοσπονδίες. Αγωνίσθηκε για να φτιάξει το Σκακιστικό Σύλλογο του Πανεπιστημίου του Μονάχου στη Γερμανία και συντήρησε το σκάκι στην Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας. Συνέθεσε σκακιστικά προβλήματα. Έπαιξε με πολλούς καλούς σκακιστές της εποχής του (ακόμη και με το μελλοντικό Παγκόσμιο Πρωταθλητή Εμ- μανουήλ Λάσκερ) και απέκτησε καλούς φίλους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

skaki_11Ένα ορθόδοξο πρόβλημα του Λορέντζου Μαβίλη (1893). Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε τρεις κινήσεις

Ο  Μαβίλης, λόγω της σεμνότητάς του και γνωρίζοντας ότι υπήρχαν πολλοί παλιότεροι και καλύτεροι από αυτόν, αισθανόταν αμηχανία όταν τον αποκαλούσαν «ποιητή». Όταν ήταν βουλευτής  στην Αθήνα, αρκετοί τον προέτρεψαν να δημοσιεύσει μια συλλογή με ποιήματά του. Ξεκίνησε να τελειοποιεί τα παλιά του ποιήματα, αλλά δεν ολοκλήρωσε την προετοιμασία, γιατί τον πρόλαβε το καθήκον προς την πατρίδα.

Ο Μαβίλης ήξερε ότι το σκάκι είναι παιχνίδι. Κινούμενος μέσα στους κανόνες (το “σύστημα αρχών”) του σκακιού, δεν δίσταζε να κάνει λάθη για να διατηρήσει την ιδέα του παιχνιδιού.

Λ. Μαβίλης – Sauer
Breslau 1889
6th German Chess Federation Congress – Hauptturnier A

1. ε4 ε5 2. ζ4 Αγ5 3. ζxε5 Βθ4+ 4. η3 Βxε4+ 5. Βε2 Βxθ1 6. Ιζ3 Αη1 7. δ4 Αxθ2 8. Ιxθ2 Βη1 9. Αζ4 Βxδ4 10. Ιγ3 Ιε7 11. Ιζ3 Ββ4 12. Ο-Ο-Ο γ6 13. ε6 δxε6 14. Αδ6 Βη4 15. Πδ4 Βθ5 16. η4 Βη6 17. Ιε5 Βη5+ 18. Ρβ1 ζ5 19. Ιζ3 Βη6 20. Βδ2 Ιδ7 21. Αα3 Πζ8 22. Πxδ7 1-0

Πηγή του άρθρου το σπουδαίο βιβλίο του Παναγή Σκλαβούνου «Έλληνες σκακιστές του 19ου αιώνα»

Μεγάλες Προσωπικότητες στο Σκάκι – Μάγκνους Κάρλσεν

carlsen-on-world-championship-cycle

Ο Σβεν Μάγνος Όεν Κάρλσεν (Sven Magnus Øen Carlsen, γενν. στις 30 Νοεμβρίου 1990) είναι Νορβηγός σκακιστής και γκραντμαίτρ, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης. Στις 22 Νοεμβρίου 2013, μετά τη νίκη του με αντίπαλο τον Βισβανάθαν Ανάντ με σκορ 6,5 – 3,5, ανακηρύχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι.Στις 23 Νοέμβριου του 2014 κατάφερε να διατηρήσει τον τίτλο, αμυνόμενος απέναντι στον Ανάντ.

Οι γονείς του, μηχανικοί στο επάγγελμα, παρατήρησαν από νωρίς τις «ειδικές του ικανότητες». Στα δύο του χρόνια μπορούσε να φτιάξει παζλ των 50 κομματιών και στην ηλικία των τεσσάρων διασκέδαζε παίζοντας με Lego που προορίζονταν για παιδιά ηλικίας 10-14 ετών. Όταν έφτασε στα πέντε του χρόνια ο πατέρας του  του δείχνει τις πρώτες κινήσεις στο σκάκι. Ο μικρός, όμως, δεν φάνηκε να εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα. Επρεπε να περάσουν ακόμη τρία χρόνια. Ετσι, σε ηλικία οκτώ ετών, προσπαθώντας να ανταγωνιστεί τη μεγάλη του αδελφή, έδειξε τις ξεχωριστές ικανότητές του στο σκάκι. Το ταλέντο του ήταν μοναδικό. Σύντομα βρήκε προπονητή στο πρόσωπο του GM Σίμεν Αγκντεσταϊν, ενός από τους καλύτερους σκακιστές της χώρας. Επαιζε ατελείωτες ώρες σκάκι, μελετούσε κινήσεις, διάβαζε βιβλία. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν.

Έπαιξε το πρώτο του τουρνουά σε ηλικία 8 ετών και στις 26 Απριλίου 2004 έγινε ο τρίτος νεότερος γκρανμαίτρ στην ιστορία, σε ηλικία 13 ετών. Τον Ιανουάριο του 2004 κέρδισε το πρώτο του τουρνουά, στο Wijk aan Zee,της Ολλανδίας.Το Μάρτιο του ίδιου έτους σε ένα τουρνουά μπλίτς στο Ρέικιαβικ, νίκησε τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποβ και απέσπασε ισοπαλία σε ένα παιχνίδι εναντίον του άλλου πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή, Γκάρυ Κασπάροφ. Έγινε Grandmaster αμέσως μετά τερματίζοντας στην δεύτερη θέση στο Dubai Open Chess Championship τον Απρίλιο του 2004.

 


CARLSEN_2_2506451b

Το 2005 τερμάτισε στην 10η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκακιού στο Χάντι-Μανσίσκ, τη Ρωσία, και έγινε ο νεότερος παίκτης που κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο τουρνουά των Υποψηφίων το 2007. Ωστόσο, νικήθηκε στον πρώτο γύρο από τον Αρμένιο σκακιστή Αρονιαν .Η νίκη του Carlsen στο Εαρινό Σκακιστικό Τουρνουά στην Nanjing της Κίνας, τον Οκτώβριο του 2009 με 8/10 θεωρήθηκε ως μια απο τις καλύτερες επιδόσεις τουρνουά που πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Τον Νοέμβριο κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Blitz στη Μόσχα.

Τον Ιανουάριο του 2010 FIDE ανακοίνωσε ότι o Carlsen ήταν ο κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Είχε γίνει πρόσφατα 19 και ήταν έτσι ο νεότερος παίκτης στο νούμερο ένα. Τον Ιανουάριο του 2013 στην κατάταξη της FIDE ο Κάρλσεν έφτασε τους 2861 βαθμούς Elo, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του Γκάρι Κασπάροφ που ήταν 2851 (Ιούλιος 1999).

Ο Carlsen εξέπληξε τον κόσμο του σκακιού τον Νοέμβριο του 2010, όταν αποφάσισε να παραιτηθεί από το τουρνουά των Υποψηφίων υποστηρίζοντας ότι η δομή του πρωταθλήματος ήταν εσφαλμένη και ότι ο πρωταθλητής δεν θα πρέπει να λαμβάνει αυτόματα θέση στον τελικό. Ωστόσο, Carlsen συμμετείχε στο τουρνουά του 2013 στο Λονδίνο. Παρά την απώλεια στον τελικό γύρο από τον Peter Svidler, είχε περισσότερες νίκες στην ισοβαθμία με τον Kramnik και έτσι εξασφάλισε την συμμετοχἠ του στον τελικό εναντίον του Anand. Τον Νοέμβριο του 2013 ο Carlsen νίκησε τον Anand στο Τσενάι της Ινδίας, με σκορ 3 νίκες και 7 ισοπαλίες. Ο Carlsen ήταν ο δεύτερος νεότερος παίκτης (μετά Κασπάροβ) για να κερδίσει τον παγκόσμιο τίτλο.

26896_BnHover

Από την αρχή της καριέρας του, Carlsen εντυπωσίασε τους προπονητές του με τις τεράστιες δυνατότητες της μνήμη του, που χρησιμοποιούσε  για να παίξει μια μεγάλη ποικιλία ανοιγμάτων. Ο ίδιος τάσσεται υπέρ της positional τακτικής παιχνιδιού.

Είναι ένας ιδιαίτερος παίκτης με προσωπικό στυλ. Eκείνο που τον διακρίνει δεν είναι τελικά η τρομακτική δυνατότητα που διαθέτει στους υπολογισμούς αλλά  το πρωτοφανές ένστικτό του, αφήνοντας πίσω την ανάλυση. «Συχνά δεν μπορώ να εξηγήσω για ποιους λόγους προχωρώ σε μια συγκεκριμένη κίνηση, ξέρω μόνο ότι μοιάζει να είναι η σωστή, φαίνεται ότι η διαίσθησή μου επαληθεύεται τις περισσότερες φορές», σημειώνει.

Ο θρυλικός Γκάρι Κασπάροφ, που διετέλεσε για ένα χρονικό διάστημα και προπονητής του, δεν ήταν φειδωλός στις δηλώσεις του για εκείνον. «Ο Κάρλσεν έχει την ικανότητα να αξιολογεί σωστά την κάθε κίνηση, κάτι που μόνο ο Καρπόφ μπορούσε να κάνει τόσο καλά», έχει πει χαρακτηριστικά.
Ο Κάρλσεν, δεν εγκαταλείπει ποτέ. Αντιθέτως, πιστεύει πάντα στον εαυτό του, ακόμη και όταν όλοι τον θεωρούν χαμένο. «Εχω ελιχθεί μέσα από απέλπιδες καταστάσεις. Οταν βρίσκεσαι πίσω, υπάρχουν δύο επιλογές: η μία είναι η αντεπίθεση, η άλλη είναι η άμυνα. Είμαι καλός στο να βρίσκω τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στις δύο τακτικές», λέει.

Μεγάλες Προσωπικότητες στο Σκάκι – Βισβανάθαν Ανάντ

indexΟ Βισβανάθαν Άναντ (Viswanathan “Vishy” Anand, γεννημένος 11 Δεκεμβρίου του 1969) είναι Ινδός Διεθνής Γκρανμαίτρ σκακιστής και πρώην Παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι. Ο Άναντ έχει κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πέντε φορές (2000, 2007, 2008, 2010, 2012) και ήταν ο αδιαφιλονίκητος (επίσημος) Παγκόσμιος πρωταθλητής από το 2007 έως το 2013. Επίσης, ήταν ο Παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι μπλιτς το 2000.

Ο Άναντ ήταν σύμφωνα με τη FIDE ο Παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού σκάκι ράπιντ το 2003, και θεωρείται ευρέως ως ο ισχυρότερος παίκτης της γενιάς του στο είδος αυτό. Είναι ένας από τους δύο παγκόσμιους πρωταθλητές που κέρδισε τα κλασικά, παγκόσμια πρωταθλήματα ράπιντ και μπλιτς. Έχει κερδίσει το Σκακιστικό Όσκαρ έξι φορές (1997, 1998, 2003, 2004, 2007, 2008). Ο Άναντ είναι ο μόνος Παγκόσμιος πρωταθλητής που κέρδισε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα παίζοντας σε όλες τις διαφορετικές μορφές (αγώνες, τουρνουά, και νοκ-άουτ).

Ο Άναντ έγινε ο πρώτος Ινδός Γκρανμαίτρ το 1988. Ήταν επίσης ο πρώτος αποδέκτης του βραβείου Ρατζίβ Γκάντι Κχελ Ράτνα (Rajiv Gandhi Khel Ratna) το 1991-92, που αποτελεί την υψηλότερη αθλητική τιμή στην Ινδία. Το 2007, του απονεμήθηκε το δεύτερο υψηλότερο πολιτικό βραβείο της Ινδίας, το Πάντμα Βιμπούσαν (Padma Vibhushan). Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που το βραβείο απονεμήθηκε σε αθλητή.

Έγινε ο αδιαφιλονίκητος (επίσημος) παγκόσμιος πρωταθλητής το 2007 και υπερασπίστηκε τον τίτλο του ενάντια στον Βλαντιμίρ Κράμνικ το 2008. Στη συνέχεια, υπερασπίστηκε τον τίτλο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 εναντίον του Βέσελιν Τοπάλοφ και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2012 εναντίον του Μπόρις Γκέλφαντ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2013 ηττήθηκε από τον διεκδικητή Μάγκνους Κάρλσεν, όπως και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014.

Ο Άναντ είναι ένας από τους οκτώ παίκτες στην ιστορία που συμπλήρωσαν 2800 βαθμούς στη λίστα ΕΛΟ. Κατέλαβε την πρώτη θέση σε πολλές λίστες αξιολόγησης μεταξύ των ετών 2007 και 2011.

Τα πρώτα χρόνια

Η άνοδος του Anand στον κόσμο του σκακιού ήταν θεαματική. Η πρώτη επιτυχία σε εθνικό επίπεδο ήρθε νωρίς γι ‘αυτόν, όταν κέρδισε το Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νέων με σκορ 9/9 το 1983 στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Το 1984 Anand κέρδισε στο ασιατικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νέων και έγινε Διεθνής Maitre. Στην ηλικία των δεκαέξι έγινε ο εθνικός πρωταθλητής σκακιού και κέρδισε τον τίτλο δύο φορές. Το 1987, έγινε ο πρώτος Ινδός που κερδισε το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νέων. Το 1988, σε ηλικία 18 ετών, έγινε ο πρώτος Grandmaster της Ινδίας κερδίζοντας το τουρνουά σκακιού Shakti Finance International που πραγματοποιήθηκε στο Κοϊμπατόρε της Ινδίας.

Μεγάλες επιτυχίες

Έχει κερδίσει την ετήσια εκδήλωση του Μονακό Amber με  δεμένα μάτια και το Πρωτάθλημα Rapid Chess κατά τα έτη 1994, 1997, 2003, 2005 και 2006.Είναι ο μόνος παίκτης που έχει κερδίσει πέντε τίτλους του τουρνουά σκακιού Corus. Αυτός είναι επίσης ο μόνος παίκτης που έχει κερδίσει στα blind και rapid τμήματα του τουρνουά Amber κατά το ίδιο έτος (δύο φορές: το 1997 και το 2005). Αυτός είναι ο πρώτος παίκτης που πέτυχε νίκες σε κάθε ένα από τα τρεια μεγάλα supertournaments σκακιού: Corus (1989, 1998, 2003, 2004, 2006), Linares (1998, 2007, 2008), Ντόρτμουντ (1996, 2000, 2004).Ο Anand κέρδισε το Supertournament Mainz το 2008, νικώντας το ανερχόμενο αστέρι Μάγκνους Κάρλσεν, κερδίζοντας τον ενδέκατο τίτλο του σε αυτό το τουρνουά.

_MG_7831FIDE Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2000

Μετά από αρκετές παρ ‘ολίγον επιτυχίες,ο Ανάντ κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι το 2000, για πρώτη φορά, νικώντας τον Alexei Shirov 3½-0½ στον τελικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε στο Τεχεράνη, με αποτέλεσμα να γίνει ο πρώτος ινδός που κέρδισε τον τίτλο.

Απέτυχε να υπερασπιστεί τον τίτλο το 2002, χάνοντας στα ημιτελικά από τον V.Ivanchuk. 

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2007

Τον Σεπτέμβριο του 2007 Anand έγινε και πάλι Παγκόσμιος Πρωταθλητής με τη νίκη στο Πρωτάθλημα που πραγματοποιήθηκε στην Πόλη του Μεξικού. Κέρδισε το τουρνουά σε διπλό round-robin με τελικό σκορ της 9 από 14 πόντους,μπροστά από τους Βλαντιμίρ Κράμνικ και Boris Gelfand.

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2008

Ο Anand υπερασπίστηκε πειστικά τον τίτλο ενάντια του Κράμνικ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι του 2008 που πραγματοποιήθηκε στη Βόννη της Γερμανίας. Νικητής ήταν ο πρώτος που θα  σκοράρει 6½ πόντους στον αγώνα δώδεκα-παιχνιδιων. Ο Anand κέρδισε με σκορ 6½ πόντους σε 11 παιχνίδια, έχοντας κερδίσει τα τρία από τα πρώτα έξι παιχνίδια (δύο με τα μαύρα κομμάτια). 

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2010

Ο αγώνας αποτελούνταν από 12 παιχνίδια. Μετά από 11 παιχνίδια το σκορ ήταν 5½-5½. Στο παιχνίδι no 12, o Anand πραγματοποίησε μια ισχυρή επίθεση εναντίον του Τοπάλοφ ο οποίος είχε εκτεθειμένο τον βασιλιά του. Στη συνέχεια ο Τοπάλοφ παραιτήθηκε.

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2012

Ως αποτέλεσμα της νίκης του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι το 2010, υπερασπίστηκε τον τίτλο του το στη Μόσχα. Ο αντίπαλός του ήταν ο Boris Gelfand, ο νικητής των Υποψηφίων του 2011.Ο αγώνας ήταν ισόπαλος 6-6 με μία νίκη ο καθένας. Ο Anand κέρδισε στο tie break 2½-1½ και διατηρήσε τον τίτλο του.

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2013

Ο Anand έχασε την υπεράσπιση του τίτλου του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι το 2013 στο Chennai. Νικητής ήταν ο Μάγκνους Κάρλσεν, ο πρώτος του τουρνουά των υποψηφίων  το 2013. Τα πρώτα τέσσερα παιχνίδια ήρθαν ισόπαλα, αλλά ο Carlsen κέρδισε το πέμπτο και το έκτο παιχνίδι. Το έβδομο και όγδοο παιχνίδια ήταν ισόπαλα και πάλι, ενώ το ένατο παιχνίδι κερδήθηκε από τον Carlsen. Στις 22 Νοεμβρίου, ο Carlsen έγινε ο νέος Πρωταθλητής.

Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα 2014

Ο Anand κέρδισε το τουρνουά των υποψηφιων (αήττητος) και του δόθηκε η δυνατότητα για ένα rematch με τον Μάγκνους Κάρλσεν. Αντιμετώπισε τον Carlsen στον αγώνα του παγκοσμίου πρωταθλήματος το Νοέμβριο, στο Σότσι της Ρωσίας. Ο Carlsen κέρδισε τον αγώνα 6,5 -4,5 και παρέμεινε ο παγκόσμιος Πρωταθλητής.

anand-carlsen-chennai2013-r2-1

Ο Lubomir Kavalek περιγράφει τον Anand ως τον πιο ευέλικτο παγκόσμιο πρωταθλητή  επισημαίνοντας ότι ο  Anand είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει κερδίσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα σκακιού σε κάθε μορφή του.

Σε μια συνέντευξη το 2011, Kramnik, δήλωσε σχετικά για τον Ανάντ: «Εγώ τον θεωρούσα πάντα ως ένα κολοσσιαίο ταλέντο, μία από τις μεγαλύτερες μορφές σε όλη την ιστορία του σκακιού” και “Νομίζω ότι ο Anand δεν είναι σε καμία περίπτωση πιο αδύναμος από ό, τι Kasparov αλλά είναι απλά λίγο τεμπέλης, χαλαρός και επικεντρώνεται μόνο σε αγώνες. Τα τελευταία 5-6 χρόνια έχει κάνει ένα ποιοτικό άλμα που τον έκανε έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες σκακιού. »

Σε συνέντευξή του το 2014 οGrischuk είπε για τον Ανάντ: “.Από όλους τους παίκτες που έχω παίξει εναντίον, ο Anand μου έκανε εντύπωση προσωπικά ως ο ισχυρότερος, φυσικά μετά τον Kasparov”

Μεγάλες Προσωπικότητες στο Σκάκι – Βλάντιμιρ Κράμνικ

Ο Βλαντίμιρ Μπορίσοβιτς Κράμνικ (25 Ιουνίου 1975) είναι Ρώσος σκακιστής και Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι από το 2000 έως το 2007. Στην λίστα διεθνούς αξιολόγησης ΕΛΟ της FIDE  καταλαμβάνει την 2η θέση με βαθμολογία ΕΛΟ 2801.

Kramnik_1Το 2000, κέρδισε τον Γκάρι Κασπάροφ σε ματς 16 παρτίδων το οποίο έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Στα μάτια των συμμετεχόντων και πολλών παρατηρητών, αυτό ήταν ματς για τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλητή τον οποίο κέρδισε ο Κράμνικ, παρόλο που η FIDE δεν αναγνώρισε τη νομιμότητα της αναμέτρησης. O Κράμνικ από τότε αναφερόταν συχνά ως ο Κλασικός Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Σκάκι.

Ο Βλαντιμίρ Κράμνικ γεννήθηκε στην πόλη Tuapse, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Σαν παιδί ο Βλαντιμίρ Κράμνικ σπούδασε  σκάκι στο σχολείο που ιδρύθηκε από τον Botvinnik. Η πρώτη αξιοσημείωτη απόδοση του σε ένα μεγάλο τουρνουά ήταν το χρυσό μετάλλιο με την ρωσική ομάδα στην Ολυμπιάδα Σκακιού 1992 στη Μανίλα. Η επιλογή του για την ομάδα προκάλεσε διαμάχη στη Ρωσία εκείνη την εποχή, καθώς ο ίδιος ήταν μόλις δεκαέξι χρόνων και δεν είχε ακόμη τον τίτλο του grandmaster. Ο ίδιος σημείωσε οκτώ νίκες, μία ισοπαλία και καμία ήττα.

Το επόμενο έτος, ο Κράμνικ έπαιξε στο πολύ ισχυρό τουρνουά στο Linares. Τερμάτισε πέμπτος, νικώντας τον τότε νούμερο τρία στο κόσμο, Vasili Ivanchuk. Ακολούθησε μια σειρά από καλά αποτελέσματα, αλλά έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1995 για την πρώτη μεγάλη νίκη του σε μεγἀλο τουρνουά, όταν κέρδισε το ισχυρό τουρνουά του Ντόρτμουντ, τερματίζοντας το αήττητος

Τον Ιανουάριο του 1996, ο Kramnik έγινε το νούμερο-ένα παρόλο που είχαν το ίδιο ΕΛΟ με τον Kasparov (2775), έχοντας παίξει περισσότερα παιχνίδια κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από το Δεκέμβριο του 1985 που ο Κασπάροβ δεν ήταν νούμερο ένα στον κόσμο. Με το να γίνει το νούμερο ένα,ήταν ο νεότερος ποτέ σπάζοντας το ρεκόρ του Κασπάροβ.Αυτό το ρεκόρ θα σταθεί για 14 χρόνια, μέχρι να το σπάσει ο Magnus Carlsen τον Ιανουάριο του 2010.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ως παγκόσμιος πρωταθλητής, ποτέ δεν ανέκτησε τον κόσμο νούμερο ένα στη νκατάταξη.Αυτό συνέβη μόνο τον Ιανουάριο του 2008, αφού είχε χάσει τον τίτλο από τον Vishy Anand.

To 2004 uπεράσπισε επιτυχώς τον τίτλο του έναντι του διεκδικητή Πέτερ Λέκο στο Μπρισάγκο της Ελβετίας.

Η μακρόχρονη διαφωνία για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή επιλύθηκε οριστικά τον Οκτώβριο του 2006 με την αναμέτρηση Κράμνικ-Τοπάλοφ η οποία έλαβε χώρα στην Ελίστα, πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Καλμίκιας, μέλος της νυν Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ypopsifion_12

Μετά από τα 4 πρώτα παιχνίδια ο Κράμνικ προηγούνταν με 3-1 (από το μέγιστο απαιτούμενο σύνολο των 12 βαθμών). Μετά από το τέταρτο παιχνίδι, ωστόσο, ο Τοπάλοφ διαμαρτυρήθηκε ότι ο Κράμνικ χρησημοποιούσε την τουαλέτα με ύποπτη συχνότητα, υπονοώντας ότι δεχόταν εξωτερική βοήθεια την ώρα την ώρα που γινόταν αυτό. Ο Τοπάλοφ είπε ότι θα αρνιόταν να δώσει το χέρι στον Κράμνικ στα εναπομείναντα παιχνίδια. Η επιτροπή ενστάσεων αποφάσισε να κλειδωθούν οι τουαλέτες των παικτών και να χρησιμοποιούν υποχρεωτικά ξεχωριστές τουαλέτες συνοδευόμενοι από έναν βοηθητικό διαιτητή.
Ο Κράμνικ αρνήθηκε να παίξει το πέμπτο παιχνίδι, εκτός αν εφαρμόζονταν οι αρχικοί όροι που είχαν συμφωνηθεί για το ματς. Ως αποτέλεσμα ο βαθμός δόθηκε στον Τοπάλοφ, μειώνοντας την υπεροχή του Κράμνικ σε 3-2. Ο Κράμνικ ισχυρίστηκε ότι η επιτροπή των διαιτητών μεροληπτούσε (υπέρ του Τοπάλοφ) και απαίτησε να αντικατασταθεί. Ως προϋπόθεση για να συνεχίσει το ματς, ο Κράμνικ επέμεινε στο να παιχθούν τα υπόλοιπα παιχνίδια με τους αρχικούς όρους της διοργάνωσης του ματς, το οποίο επέτρεπε την χρήση τουαλέτας στην διακριτική ευχέρεια των παικτών.
Η αντιπαράθεση κατέληξε σε μεγάλο όγκο αλληλογραφίας προς την Chessbase και άλλες εκδόσεις. Η ισορροπία της κοινής γνώμης ήταν υπέρ του Κράμνικ. Εξέχουσες προσωπικότητες του σκακιστικού κόσμου, όπως οι  John Nunn, Yasser Seirawan, και Bessel Kok πήραν το μέρος του Κράμνικ. Η Ρωσική και η Βουλγαρική ομοσπονδία υποστήριξαν τους σεβαστούς παίκτες τους. Η συμπεριφορά του Κράμνικ κατά την διάρκεια του ματς, του εξασφάλισε ευρεία υποστήριξη στην σκακιστική κοινότητα.
Μετά από 12 κανονικά παιχνίδια, το ματς έφτασε στο σκορ 6-6, αν και ο Κράμνικ συνέχιζε να αμφισβητεί το αποτέλεσμα του πέμπτου παιχνιδιού που δεν είχε παιχθεί, μέχρι το τέλος του ματς. Στις 13 Οκτωβρίου 2006 το αποτέλεσμα αυτού του αμφισβητούμενου παιχνιδιού έγινε αδιάφορο, καθώς ο Κράμνικ κέρδισε στο μπαράζ  με σκορ 2.5-1.5.
Η νίκη του Κράμνικ τον βοήθησε να κερδίσει το Σκακιστικό Όσκαρ του 2006, το δεύτερο της καριέρας του.

Kramnik vs Deep Fritz

O Κράμνικ έπαιξε έναν αγώνα εναντίον του προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή Deep Fritz στη Βόννη της Γερμανίας από τις 25 Νοεμβρίου έως 5 Δεκεμβρίου 2006, χάνοντας 2-4 από το μηχάνημα, με 2 ήττες και 4 ισοπαλίες. Έλαβε 500.000 ευρώ για το παιχνίδι και θα έχει λάβει τα διπλάσια αν είχε κερδίσει τον αγώνα.Η Deep Fritz έκδοση 10 έτρεξε σε έναν υπολογιστή με δύο επεξεργαστές Intel Core 2 Duo επεξεργαστές. Ο Κράμνικ έλαβε αντίγραφο του προγράμματος στα μέσα Οκτωβρίου για έλεγχο, αλλά η τελική του έκδοση περιελάμβανε ενα πιο ενημερωμένο βιβλίο ανοιγμάτων.

game6-02 game6-10