Οι καλύτερες κινήσεις όλων των εποχών – Μέρος 2o

0Βρισκόμαστε στο 1998 και στο Λινάρες της Ισπανίας είχαμε το κατά πολλούς ισχυρότερο τουρνουά όλων των εποχών. Οι συμμετοχές είναι κορυφαίες με πρώτον από όλους το Παγκόσμιο Πρωταθλητή και Νο1 της κατάταξης (ELO) Κασπάροφ. Ακολουθούν οι Κράμνικ, Ανάντ,Τοπάλοφ, Ίβαντσουκ,Σίροβ και Σβίντλερ!

Πρώτος τερμάτισε ο Ινδός μετέπειτα Παγκόσμιος Πρωταθλητής ενώ ο Κασπάροφ έκανε ένα πολύ μέτριο τουρνουά με 11 ισοπαλίες και τερμάτισε τελικά 4ος πίσω από τους Σίροφ και Κράμνικ.

Για την παρτίδα μάλιστα που θα δούμε ο Σίροφ κέρδισε το βραβείο καλύτερης παρτίδας, ολοκληρώντας ένα από τα καλύτερα τουρνουά του.

Εδώ λοιπόν ο Μαύρος έπαιξε μια κίνηση που εύκολα θα την χαρακτηρίζαμε λάθος και θα πιστεύαμε ότι έγινε από κάποιον ερασιτέχνη.

47…Bh3!!! Χωρίς να είναι η μοναδική κίνηση που κερδίζει (οι μηχανές προτείνουν 47…a3 και μερικές το Bh3 το “βλέπουν” μόνο εάν τους το υποδείξουμε!) είναι αναμφίβολα μια από τις πιο εντυπωσιακές κινήσεις που έχουν παιχτεί ποτέ. Σκεφτείτε το θάρρος που χρειάζεται για να κάνεις αυτήν την κίνηση, υπολογίζοντας τόσο το μέγεθος του αντιπάλου όσο και του τουρνουά! Ο Τοπάλοφ έπαιξε 48.gxBh3 και μετά από το 48….Κf5 η νίκη ανήκει ξεκάθαρα στο Μαύρο! 0-1

Οι καλύτερες κινήσεις όλων των εποχών – Μέρος 1o

Mikhail_Tal_1973

Βρισκόμαστε στην Ολυμπιάδα του 1962 που πραγματοποιήθηκε στη Βάρνα της Βουλγαρίας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η Σοβιετική ομάδα έχει στη 1η σκακιέρα τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Botvinik, στη 2η τον Petrosian, στη 3η τον Spassky και στη 4η τον Keres. Αναπληρωματικούς τους Geller και Tal! Αν και μιλάμε για μια από τις σπουδαιότερες συνθέσεις ομάδων, η παρουσία του μεγάλου Tal στους αναπληρωματικούς μας προκαλεί εντύπωση. Πριν από λίγους μήνες όμως είχε μια σοβαρή εγχείρηση στο συκώτι και οι γιατροί με δυσκολία του είχαν επιτρέψει τη συμμετοχή του. Στη αρχή μάλιστα των προκριματικών ξεκίνησε με 2 ισοπαλίες, έπειτα ξεκουράστηκε για ένα γύρο και επέστρεψε με 3 νίκες. Η τελευταία ήταν μάλιστα απέναντι στον Ελληνα – αργότερα Πρωταθλητή – Λάζαρο Βυζαντιάδη που τότε μάλιστα δεν είχε ακόμα αποκτήσει Διεθνή Τίτλο.

Στο κυρίως μέρος των αγώνων, αν και είχε να αντιμετώπισει ακόμα πιο ισχυρούς παίκτες, κατάφερε να κάνει το 4,5/5 στους τελευταίους αγώνες και να κερδίσει χρυσό μετάλλιο για την απόδοση στη σκακιέρα του. Η Σοβιετική Ένωση τερμάτισε πρώτη, με δεύτερη την Γιουκοσλαβία των Gligoric και Trifunovic, 3η την Αργεντική των Najdorf και Bolbochan και μόλις 4η τις Η.Π.Α του μεγάλου Fischer.

Σύμφωνα και με τον ίδιο τον Ταλ η παρακάτω θέση είναι μια από τις καλύτερες του και σίγουρα μια από τις πιο εντυπωσιακές που έχουν ποτέ παιχθεί.

19. exf6!!! θυσιάζωντας την Βασίλισσα. Ο Kasparov μάλιστα είχε πει ότι ο Najdorf που παρακολουθούσε την παρτίδα έσκυψε και τον φίλησε! 19… bxa4 20. fg7 Rg8 21. Bf5!!

Μέλισσος ο Σάμιος

200px-Melissus_Nuremberg_Chronicle

O Μέλισσος ο Σάμιος, γιος του Ιθαγένη ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος εκ των Προσωκρατικών, καταγόμενος από τη Σάμο, που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής και ομόδοξος του Παρμενίδη και εκπρόσωπος (μάλλον ο τελευταίος) της ελεατικής σχολής.

Το 440 π.Χ., όταν ο Περικλής έπλευσε με 44 τριήρεις εναντίον της Σάμου, που είχε αποσκιρτήσει από την Αθηναϊκή Συμμαχία, ο Μέλισσος ανέλαβε την αρχιστρατηγία του στρατού των Σαμίων. Αρχικά είχε επιτυχίες, αλλά τελικώς οι Αθηναίοι, μετά από πολιορκία εννέα μηνών, ανάγκασαν τους αποστάτες να παραδοθούν.

Στο σύγραμμά του «Περί φύσεως ή περί όντος» ο Μέλισσος αναπτύσσει τη θεωρία του Ξενοφάνη, την οποία τελειοποίησε και ο Παρμενίδης. Η βασική αρχή της είναι ότι μόνο το «ον» υπάρχει, δηλαδή το Σύμπαν, και αυτό αναγκαστικά ταυτίζεται με τον Θεό.

Ειδικότερα, ο Μέλισσος δεχόταν ως αρχή του κόσμου το «εν» (ένα), το οποίο χαρακτήριζε αιώνιο, άπειρο, ενιαίο, ακίνητο, απόλυτα όμοιο μόνο με τον εαυτό του και αμετάβλητο: «Μέλισσος και Ζήνων το εν και το παν, και μόνον αΐδιον και άπειρον είναι το εν» , ενώ το γίγνεσθαι το θεωρούσε δημιούργημα των αισθήσεων, και γι’ αυτό απατηλό: «Μέλισσον εν το παν λέγοντας είναι και δια το τας αισθήσεις ψευδείς είναι».

Δίδασκε ότι το «όντως ον» «ουκ έχει αρχήν, ουδέ τελευτήν» και συνεπώς δεν μπορεί να γεννηθεί αφ’ εαυτού. Διότι αν γεννιόταν, τότε μοιραία θα έπρεπε και να πεθάνει, ενώ το όντως ον είναι αιώνιο και άφθαρτο.

Ο Μέλισσος απέρριπτε τόσο την εμπεδόκλειο διδασκαλία για την ανάμιξη των 4 βασικών στοιχείων, όσο και την υπόθεση της ατομικής θεωρίας για την ύπαρξη κενού χώρου. Πίστευε και δίδασκε ότι στη Φύση δεν υπάρχει τίποτα το βέβαιο και ότι όλα τα επίγεια είναι φθαρτά.

Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, ο Μέλισσος θεωρούσε ότι το Σύμπαν είναι ένα, άπειρο, πλήρες, αναλλοίωτο, ακίνητο και ομοιογενές: «εδόκει δε αυτώ το παν άπειρον είναι και αναλλοίωτον και ακίνητον και εν και όμοιον εαυτώ και πλήρες». Ήταν αντίθετος στις θεωρίες της κίνησης και της μεταβολής.

Σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το έργο του Γοργία «Περί φύσεως ή περί του όντος» αντέγραψε το ομώνυμο έργο του Μελίσσου, πράγμα που ανακαλύφθηκε με αντιπαραβολή προς τα σωζόμενα, από τον Σιμπλίκιο, αποσπάσματα του έργου του Μελίσσου.

Λορέντζος Μαβίλης – ο Σκακιστής

Lorentzos_MavilisΟ “παιχνιδιάρης όσο και βαθύς στην πέννα Μαβίλης” (όπως τον «πειράζει»  σε σχόλιό της στο περιοδικό «Νουμάς» η Κερκυραία Ειρήνη Ζαβιτζιάνου -Δενδρινού) γεννήθηκε το 1860 στην Ιθάκη, όπου υπηρετούσε  τότε ο δικαστικός πατέρας του. Φοίτησε στο γυμνάσιο της Κέρκυρας. Ο φιλόλογος του γυμνασίου τον ξεχώρισε και τον έφερε δεκαπεντάχρονο στη λέσχη της «Αναγνωστικής Εταιρείας Κέρκυρας». Στις αίθουσες  του παλιότερου αυτού από τα ελληνικά  πνευματικά ιδρύματα γνώρισε τον Ιάκωβο Πολυλά, το Γεράσιμο Μαρκορά και άλλους παλιούς φίλους του Σολωμού.  Γύμνασε το πνεύμα του μαζί τους : στα διαβάσματα,  στις συγγραφές και στο σκακι! Ένα παιχνίδι  που μόλις είχε ξεκινήσει να παίζεται στη νέα Ελλάδα.

Μετά το γυμνάσιο, έφυγε στην Αθήνα για σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πα- νεπιστημίου, αλλά δεν παρέμεινε πάνω από ένα έτος (1877-78) γιατί θέλησε να συ- νεχίσει στα γερμανικά πανεπιστήμια, όπου τον τραβούσε η αγάπη  του προς τους Γερμανούς ιδεαλιστές φιλοσόφους και η ελεύθερη φοιτητική ζωή.

Στο πανεπιστήμιο του Μονάχου γράφτηκε το 1878. Δεν υπήρχε ακόμα σκακιστικός σύλλογος  για να μπορούν να παίζουν οι φοιτητές  σκάκι, στο οποίο ο Μαβί- λης ήταν ήδη ισχυρός παίκτης. Έτσι είχε πολύ χρόνο να διαβάσει την ξένη κλασσική λογοτεχνία και να μάθει σε καλό επίπεδο τρεις ακόμη ξένες γλώσσες (Γερμανικά, Αγγλικά και Γαλλικά), αφού Ιταλικά και Ισπανικά ήδη γνώριζε.  Έζησε έντονη φοιτητική ζωή, γράφτηκε μέλος σε φοιτητικά σωματεία, που σκοπός τους ήταν η μόρφωση ιπποτικού χαρακτήρα, με πειθαρχία και σωματικές σκληραγωγίες. Απόκτησε και μια χαρακιά στο μάγουλο από φοιτητική  μονομαχία, από τις πολλές που πήρε μέρος και συνηθίζονταν τότε. Στην Ελλάδα, άφηνε πάντα γένια για να κρύβει  αυτή τη χαρακιά.   Οι δικοί του τον κάλεσαν πίσω στην Κέρκυρα  το 1884.

Το έτος εκείνο ασχολήθηκε περισσότερο με τη λογοτεχνία, κοντά στους φίλους του της «Αναγνωστικής Εταιρείας», αλλά αναπολούσε την έντονη ζωή στη Γερμανία και το επόμενο έτος ξαναγύρισε  στο Μόναχο. Υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει διδάκτορας.

Νεανικοί έρωτες και η ενασχόλησή του με το σκάκι (υπήρξε ιδρυτής του Σκακιστικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου του Μονάχου το 1886), τον έφεραν  σε απόγνωση γιατί τα χρόνια περνούσαν και δεν κατάφερνε να αποφοιτήσει. Τότε βρέθηκε θέμα σχετικό με τη σύγκριση βυζαντινών κειμένων και ένας Γερμανός φίλος του από τη σκακιστική  ομάδα, που είχε τελειώσει διδακτορικό στη Βυζαντινολογία, τον βοήθησε. Ένα χρόνο έμεινε στο Μπρεσλάου, όπου ζούσε ο φίλος του Ζέγκερ και μελέτησαν τα βυζαντινά κείμενα. Ταυτόχρονα έπαιξε σε δυό πρωταθλήματα σκάκι. Την ίδια χρονιά, που πήρε τον τίτλο του διδάκτορα (1890), κέρδισε και τον τίτλο του πρωταθλητή Βαυαρίας στο σκάκι.

Το 1890 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα. Την περίοδο, που ακολούθησε, οι Γερμανοί φίλοι του δεν τον ξέχασαν. Μεταφράζουμε  από το φυλλάδιο για τα δεκάχρονα του Σκακιστικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου του Μονάχου, κείμενο σχετικό με το Μαβίλη, όπου γίνεται και  παράπλευρη σύγκριση ανάμεσα στις φυσικές ελληνικές και γερμανικές αρετές :

« …  Το γεμάτο λεπτότητα παιχνίδι του δόκτορα Μαβίλη ήταν, από τις πρώτες μέρες του Πανεπιστημιακού Σκακιστικού Συλλόγου, το απαραίτητο συμπλήρωμα στον πιο σταθερό  τρόπο παιξίματος του δόκτορα Ζέγκερ, ο οποίος έδινε περισσότερη βαρύτητα στην ορθότητα του τέλους μιας παρτίδας  παρά στην ορμητικότητα της αρχής και τη μαχητική διεξαγωγή  επιθέσεων.   Οι κύριοι Μαβίλης και Ζέγκερ  δεν είναι μόνο από σκακιστική  άποψη, αλλά και γενικότερα από ανθρώπινη και σπουδαστική, το «ζευγάρι των Διόσκουρων», που φρουρούν τις ιστορικές πύλες του Πανεπιστημιακού Σκακιστικού Συλλόγου του Μονάχου».

Mikelis_Avlihos

Το 1896, έφυγε για την Κρήτη, μαζί με τον ανηψιό του Πολυλά Κωνσταντίνο Θεοτόκη, τον παλιό του συμφοιτητή Σωτηριάδη και πολλούς στρατιωτικούς, για να ενισχύσουν το εκεί επαναστατικό κίνημα.

Το  1897,  επικεφαλής σώματος εβδομήντα ανταρτών, που ο ίδιος στρατολόγησε,  πολέμησε για την απελευθέρωση της Ηπείρου σε έναν πόλεμο – παρωδία, στον οποίο είχαν παρασύρει την κρατική ιεραρχία οι φλογερές Ιδέες της «Εθνικής Εταιρείας».

Η αποτυχία του πολέμου του 1897 του έκοψε τα φτερά, όπως σε όλους τους Έλληνες. Για πολλά χρόνια είχε γίνει σκιά του εαυτού του, είχε απομακρυνθεί  από τα κοινά, πλην μιας πρωτοβουλίας  το 1902 να μην εγκατασταθεί καζίνο για τυχερά παιχνίδια στο νησί της Κέρκυρας. Ήταν τότε που  έγραψε τα περισσότερα  ποιήματά του, αλλά  δεν τα δημοσίευσε.

Μετά την ανάμιξη του στρατού για επανακαθορισμό του Ελληνικού Κράτους το 1908, γεγονός που κατέλυε  προσωρινά τη δημοκρατία, αλλά έφερνε νέες προοπτικές, πείσθηκε να συστρατευθεί με τις ιδέες του Ελευθέριου Βενιζέλου και απέκτησε ξανά αισιοδοξία και ελπίδα. Στις εκλογές του 1910 για αναθεώρηση του Συντάγματος, οι  φίλοι του τον πίεσαν  να θέσει  υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο λόγος του στη Βουλή, στις26/2/1911, για την υποστήριξη της δημοτικής γλώσσας, δημοσιεύεται στα «Άπαντά» του και έχει μείνει ιστορικός. Εκεί, απαντώντας στην κατηγορία των υποστηρικτών της καθαρεύουσας ότι η δημοτική είναι χυδαία γλώσσα, είπε το γνωστό: «χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει,  υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι…».

Σε ηλικία πενήντα τριών χρόνων πήρε μέρος στην εκστρατεία απελευθέρωσης  της Ηπείρου, ως λοχαγός σώματος Ελλήνων και Ιταλών εθελοντών υπό τον Επτανήσιο Αλέξανδρο Ρώμα. Σκοτώθηκε  στο ύψωμα του Δρίσκου στις 28 Νοεμβρίου  του 1912. Τα Γιάννενα έγιναν ελληνικά στις αρχές του 1913.

Πολλά έχουν γραφτεί για τη θυσία του Λορέντζου Μαβίλη,  μετά την οποία όλοι τον παραδέχτηκαν ότι ήταν άνθρωπος των έργων και όχι άνθρωπος  των λόγων, όπως συνήθιζαν να πιστεύουν για τους διανοουμένους. Ο Μαβίλης ήθελε να λέγεται «σκακιστής»  γιατί ήταν από  τους πρωτοπόρους στο παιχνίδι  αυτό.  Αφιέρωσε πολλά για το χόμπι του, σε μια εποχή που και στην Ευρώπη δεν υπήρχαν πολλοί οργανωμένοι  σκακιστικοί σύλλογοι και Ομοσπονδίες. Αγωνίσθηκε για να φτιάξει το Σκακιστικό Σύλλογο του Πανεπιστημίου του Μονάχου στη Γερμανία και συντήρησε το σκάκι στην Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας. Συνέθεσε σκακιστικά προβλήματα. Έπαιξε με πολλούς καλούς σκακιστές της εποχής του (ακόμη και με το μελλοντικό Παγκόσμιο Πρωταθλητή Εμ- μανουήλ Λάσκερ) και απέκτησε καλούς φίλους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

skaki_11Ένα ορθόδοξο πρόβλημα του Λορέντζου Μαβίλη (1893). Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε τρεις κινήσεις

Ο  Μαβίλης, λόγω της σεμνότητάς του και γνωρίζοντας ότι υπήρχαν πολλοί παλιότεροι και καλύτεροι από αυτόν, αισθανόταν αμηχανία όταν τον αποκαλούσαν «ποιητή». Όταν ήταν βουλευτής  στην Αθήνα, αρκετοί τον προέτρεψαν να δημοσιεύσει μια συλλογή με ποιήματά του. Ξεκίνησε να τελειοποιεί τα παλιά του ποιήματα, αλλά δεν ολοκλήρωσε την προετοιμασία, γιατί τον πρόλαβε το καθήκον προς την πατρίδα.

Ο Μαβίλης ήξερε ότι το σκάκι είναι παιχνίδι. Κινούμενος μέσα στους κανόνες (το “σύστημα αρχών”) του σκακιού, δεν δίσταζε να κάνει λάθη για να διατηρήσει την ιδέα του παιχνιδιού.

Λ. Μαβίλης – Sauer
Breslau 1889
6th German Chess Federation Congress – Hauptturnier A

1. ε4 ε5 2. ζ4 Αγ5 3. ζxε5 Βθ4+ 4. η3 Βxε4+ 5. Βε2 Βxθ1 6. Ιζ3 Αη1 7. δ4 Αxθ2 8. Ιxθ2 Βη1 9. Αζ4 Βxδ4 10. Ιγ3 Ιε7 11. Ιζ3 Ββ4 12. Ο-Ο-Ο γ6 13. ε6 δxε6 14. Αδ6 Βη4 15. Πδ4 Βθ5 16. η4 Βη6 17. Ιε5 Βη5+ 18. Ρβ1 ζ5 19. Ιζ3 Βη6 20. Βδ2 Ιδ7 21. Αα3 Πζ8 22. Πxδ7 1-0

Πηγή του άρθρου το σπουδαίο βιβλίο του Παναγή Σκλαβούνου «Έλληνες σκακιστές του 19ου αιώνα»

Μεγάλες Προσωπικότητες στο Σκάκι – Μάγκνους Κάρλσεν

carlsen-on-world-championship-cycle

Ο Σβεν Μάγνος Όεν Κάρλσεν (Sven Magnus Øen Carlsen, γενν. στις 30 Νοεμβρίου 1990) είναι Νορβηγός σκακιστής και γκραντμαίτρ, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης. Στις 22 Νοεμβρίου 2013, μετά τη νίκη του με αντίπαλο τον Βισβανάθαν Ανάντ με σκορ 6,5 – 3,5, ανακηρύχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι.Στις 23 Νοέμβριου του 2014 κατάφερε να διατηρήσει τον τίτλο, αμυνόμενος απέναντι στον Ανάντ.

Οι γονείς του, μηχανικοί στο επάγγελμα, παρατήρησαν από νωρίς τις «ειδικές του ικανότητες». Στα δύο του χρόνια μπορούσε να φτιάξει παζλ των 50 κομματιών και στην ηλικία των τεσσάρων διασκέδαζε παίζοντας με Lego που προορίζονταν για παιδιά ηλικίας 10-14 ετών. Όταν έφτασε στα πέντε του χρόνια ο πατέρας του  του δείχνει τις πρώτες κινήσεις στο σκάκι. Ο μικρός, όμως, δεν φάνηκε να εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα. Επρεπε να περάσουν ακόμη τρία χρόνια. Ετσι, σε ηλικία οκτώ ετών, προσπαθώντας να ανταγωνιστεί τη μεγάλη του αδελφή, έδειξε τις ξεχωριστές ικανότητές του στο σκάκι. Το ταλέντο του ήταν μοναδικό. Σύντομα βρήκε προπονητή στο πρόσωπο του GM Σίμεν Αγκντεσταϊν, ενός από τους καλύτερους σκακιστές της χώρας. Επαιζε ατελείωτες ώρες σκάκι, μελετούσε κινήσεις, διάβαζε βιβλία. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν.

Έπαιξε το πρώτο του τουρνουά σε ηλικία 8 ετών και στις 26 Απριλίου 2004 έγινε ο τρίτος νεότερος γκρανμαίτρ στην ιστορία, σε ηλικία 13 ετών. Τον Ιανουάριο του 2004 κέρδισε το πρώτο του τουρνουά, στο Wijk aan Zee,της Ολλανδίας.Το Μάρτιο του ίδιου έτους σε ένα τουρνουά μπλίτς στο Ρέικιαβικ, νίκησε τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποβ και απέσπασε ισοπαλία σε ένα παιχνίδι εναντίον του άλλου πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή, Γκάρυ Κασπάροφ. Έγινε Grandmaster αμέσως μετά τερματίζοντας στην δεύτερη θέση στο Dubai Open Chess Championship τον Απρίλιο του 2004.

 


CARLSEN_2_2506451b

Το 2005 τερμάτισε στην 10η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκακιού στο Χάντι-Μανσίσκ, τη Ρωσία, και έγινε ο νεότερος παίκτης που κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο τουρνουά των Υποψηφίων το 2007. Ωστόσο, νικήθηκε στον πρώτο γύρο από τον Αρμένιο σκακιστή Αρονιαν .Η νίκη του Carlsen στο Εαρινό Σκακιστικό Τουρνουά στην Nanjing της Κίνας, τον Οκτώβριο του 2009 με 8/10 θεωρήθηκε ως μια απο τις καλύτερες επιδόσεις τουρνουά που πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Τον Νοέμβριο κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Blitz στη Μόσχα.

Τον Ιανουάριο του 2010 FIDE ανακοίνωσε ότι o Carlsen ήταν ο κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Είχε γίνει πρόσφατα 19 και ήταν έτσι ο νεότερος παίκτης στο νούμερο ένα. Τον Ιανουάριο του 2013 στην κατάταξη της FIDE ο Κάρλσεν έφτασε τους 2861 βαθμούς Elo, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του Γκάρι Κασπάροφ που ήταν 2851 (Ιούλιος 1999).

Ο Carlsen εξέπληξε τον κόσμο του σκακιού τον Νοέμβριο του 2010, όταν αποφάσισε να παραιτηθεί από το τουρνουά των Υποψηφίων υποστηρίζοντας ότι η δομή του πρωταθλήματος ήταν εσφαλμένη και ότι ο πρωταθλητής δεν θα πρέπει να λαμβάνει αυτόματα θέση στον τελικό. Ωστόσο, Carlsen συμμετείχε στο τουρνουά του 2013 στο Λονδίνο. Παρά την απώλεια στον τελικό γύρο από τον Peter Svidler, είχε περισσότερες νίκες στην ισοβαθμία με τον Kramnik και έτσι εξασφάλισε την συμμετοχἠ του στον τελικό εναντίον του Anand. Τον Νοέμβριο του 2013 ο Carlsen νίκησε τον Anand στο Τσενάι της Ινδίας, με σκορ 3 νίκες και 7 ισοπαλίες. Ο Carlsen ήταν ο δεύτερος νεότερος παίκτης (μετά Κασπάροβ) για να κερδίσει τον παγκόσμιο τίτλο.

26896_BnHover

Από την αρχή της καριέρας του, Carlsen εντυπωσίασε τους προπονητές του με τις τεράστιες δυνατότητες της μνήμη του, που χρησιμοποιούσε  για να παίξει μια μεγάλη ποικιλία ανοιγμάτων. Ο ίδιος τάσσεται υπέρ της positional τακτικής παιχνιδιού.

Είναι ένας ιδιαίτερος παίκτης με προσωπικό στυλ. Eκείνο που τον διακρίνει δεν είναι τελικά η τρομακτική δυνατότητα που διαθέτει στους υπολογισμούς αλλά  το πρωτοφανές ένστικτό του, αφήνοντας πίσω την ανάλυση. «Συχνά δεν μπορώ να εξηγήσω για ποιους λόγους προχωρώ σε μια συγκεκριμένη κίνηση, ξέρω μόνο ότι μοιάζει να είναι η σωστή, φαίνεται ότι η διαίσθησή μου επαληθεύεται τις περισσότερες φορές», σημειώνει.

Ο θρυλικός Γκάρι Κασπάροφ, που διετέλεσε για ένα χρονικό διάστημα και προπονητής του, δεν ήταν φειδωλός στις δηλώσεις του για εκείνον. «Ο Κάρλσεν έχει την ικανότητα να αξιολογεί σωστά την κάθε κίνηση, κάτι που μόνο ο Καρπόφ μπορούσε να κάνει τόσο καλά», έχει πει χαρακτηριστικά.
Ο Κάρλσεν, δεν εγκαταλείπει ποτέ. Αντιθέτως, πιστεύει πάντα στον εαυτό του, ακόμη και όταν όλοι τον θεωρούν χαμένο. «Εχω ελιχθεί μέσα από απέλπιδες καταστάσεις. Οταν βρίσκεσαι πίσω, υπάρχουν δύο επιλογές: η μία είναι η αντεπίθεση, η άλλη είναι η άμυνα. Είμαι καλός στο να βρίσκω τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στις δύο τακτικές», λέει.